ഊർവ്വരശോകം

അസ്തമിക്കുന്നിതാ ജനനിതൻ താളമീ -

കുളിരൂർന്ന മണ്ണിലേക്കലിയുവോളം 

വറ്റിവരളുകയല്ലയോ ജനനിതൻ 

കണ്ഠത്തിലൂറുമാ ശ്രുതികളെല്ലാം 

ഒരു വീണതന്നിഴയൊന്നു മീട്ടുവാനാശിച്ചു-

നീട്ടുന്ന ഹസ്തമോ തളർന്നിടുന്നു 

മുറിവേറ്റു വീഴുന്നു കർണകഠാേരമാം 

നരജന്മം മൂളുമാ ശബ്ദങ്ങളാൽ 

നിലക്കാത്ത പാപത്തിന്നാഴത്തിലേക്കല്ലോ 

മറയുന്നു ജനനിതൻ പത്മപാദം